Achtergrond

Ervaring; In mijn werk als verpleegkundige op een Intensive Care afdeling heb ik veel ervaring opgedaan met patiënten en familieleden die door een zeer moeilijke periode in hun leven gingen. De impact van een opname op de Intensive Care kan groot zijn. Er kunnen veel emotionele, stressvolle en pijnlijke momenten plaatsvinden en het leven staat voor iedere betrokkene soms letterlijk even stil.

Naast het werk op de Intensive Care heb ik intervisie gegeven aan studenten van de IC, Hartbewaking(CCU) en Eerste hulp (SEH). Daarnaast heb ik in samenwerking met o.a. een arts een nazorg polikliniek opgezet en ben daar enige jaren actief geweest in het geven van nazorg aan ex- IC patiënten. Tijdens de bezoeken van de patiënten en hun familieleden bemerkte ik dat er veel leed en onverwerkte emoties waren. Patiënten hadden nog veel klachten op lichamelijk- psychisch- cognitief- en sociaal gebied en konden vaak moeilijk het leven weer oppakken. Familieleden kampten met angsten, zorgen, depressieve gevoelens en hadden soms last van nachtmerries. Zelfs na een jaar hebben mensen nog klachten of ontstonden er juist nieuwe klachten of problemen die gerelateerd zijn aan de periode op de Intensive Care.

Vooral de klachten die te maken hebben met verwerking, verlies van levensinvulling en het veranderd zelfbeeld zijn veelvoorkomend. Daarbij spelen vaak lichamelijke- en cognitieve beperkingen een grote rol. Maar ook psychische klachten zoals depressie of Post Traumatisch Stress Stoornis (PTSS) worden ervaren: angst, onzekerheid en boosheid zijn emoties die veelvuldig voorkomen bij zowel de patiënt als de direct betrokkenen. Sinds 2012 is door de Society of Critical Medicine aan dit symptomencomplex de naam Post Intensive Care Syndroom (PICS) gegeven. Voor familie zijn deze beschreven in het Post Intensive Care Syndroom bij Familieleden (PICS-F). Hier is echter bij het brede publiek nog weinig over bekend. Schrijnend is het dat mensen in dit verwerkingsproces er zo alleen in staan, zelfs jaren na het verlaten van de Intensive Care. Ik wil voor die mensen een helpende hand aanbieden in de vorm van gerichte en effectieve nazorg.

Wie ben ik als persoon in mijn werk: Mijn interesse in de ander als mens is gebaseerd op respect, onbevooroordeeld en open. Luisteren naar je verhaal is als vanzelfsprekend. De vragen die ik stel zijn soms onverwachts en verwarrend maar zeker doelgericht en hebben altijd de bedoeling problemen bij je helder te krijgen. Mijn intuïtie is ondersteunend om juist datgene wat verborgen is open te leggen waardoor oplossingen, handvatten en mogelijkheden naar voren komen. Wat er nu, op het moment tijdens de gesprekken gevoeld, gedacht en ervaren wordt is van grote waarde. Mijn inlevingsvermogen is verweven in het contact met de ander. Daarnaast is mijn kennis en ervaring van belang voor de ontbrekende kennis en informatie.

Opleidingen; Naast mijn opleiding tot verpleegkundige (HBO-V) en mijn opleiding tot Intensive Care verpleegkundige heb ik jarenlang praktijk ervaring opgedaan in verschillende ziekenhuizen. Daarnaast ben ik enige jaren lid geweest van het Bedrijfsopvangteam. Ik heb daar een opleiding (collegiale trauma opvang) voor gevolgd.

Om mijn werk als intervisiebegeleider en nazorg-verpleegkundige beter te kunnen uitvoeren heb ik verschillende opleidingen gevolgd in coaching en counselling bij de Academie voor Counselling en Coaching. Ik heb me daarin gespecialiseerd in het medisch coachen/counsellen van cliënten binnen de gezondheidszorg.

In 2014 heb ik de opleiding tot stressreductie trainer (categorie 1) bij het Instituut voor Mindfulness (IVM) afgerond. Inmiddels is er veel wetenschappelijk onderzoek gedaan en is aangetoond dat het volgen van een stressreductietraining en mindfulness leren integreren in het dagelijkse leven veel verbetering kan bieden. De mindfulness is een prachtige aanvulling op mijn coachende kwaliteiten en biedt handvatten om weer balans in leven en lijf te creëren.

Na het volgen van de opleiding psychopathologie (BivT) in 2015 kon ik mij verder specialiseren. In 2016 heb ik mijn opleiding tot EMDR master Practitioner bij het BivT afgerond. Wetenschappelijk onderzoek heeft vastgesteld dat EMDR effectief is bij volwassenen en dat klachten verminderen of zelfs verdwijnen.

Ik ben lid van de beroepsverenigingen: ABvC, RBCZ, VMBN, V&VN en Samenwerkende EMDR therapeuten Nederland.

Sinds 2013 ben ik kerngroeplid van Stichting FCIC (Family and patient Centered Intensive Care). Daarnaast zit ik in de werkgroep Nazorg, de expertgroep en ben ik actief betrokken bij de patiëntenorganisatie IC Connect. Deze laatste is in 2017 vanuit de FCIC ontstaan . De FCIC is gericht op het delen van kennis en ervaring op het gebied van de zorg voor, op en na de intensive care. De samenwerking tussen professionals, ervaringsdeskundigen, naasten en wetenschappers is kenmerkend. In 2014 heeft de kerngroep FCIC de Gouden Oor Award ontvangen. Op 28 mei 2015 heeft Stichting FCIC de Anna Reynvaan Praktijkprijs gewonnen.

 

FOTO website

Geef een reactie